فاتحه در بيان فضيلت استخاره است بدان كه استخاره در لغت طلب خير و راهنمايى به صلاح خود از كسى نمودن است ، و استشاره نيز مراجعت به كسى كردن است در امرى كه آدمى را در آن ترددى باشد ، تا آنكه او اشاره كند به امرى كه صلاح اين كس در آن است به مقتضاى رأى او ، و اگرچه استشاره از برادران مؤمن نيز مطلوب است ، چنانچه بعد از اين اشاره به آن خواهد شد . اما مقصود اصلى در اين مقام طلب خير از جناب مقدس الهى است ، و رجحان آن به حسب عقل و نقل معلوم است ، چه ظاهر است كه صانع عالم به مصالح دنيا و عقباى بنى آدم از همه كس داناتر است ، و با لطف و كرم نامتناهى و بى نيازى از جميع خلق و قدرت بر جميع امور ممكنه در آنچه صلاح بندگان در آن است ضنت و بخل نمىنمايد ، خصوصاً وقتى كه بنده امور خود را به او گذارد و از او صلاح خود را طلب نمايد ، پس بايد كه بنده خير خود را در جميع امور از پروردگار خود طلب نمايد و مصلحت خود را به لطف او گذارد . و ايضاً معلوم است كه مقتضاى بندگى و كمال مرتبه عبوديت آن است كه مرادات و ارادات خود را تابع ارادات حق گرداند ، و به مقتضاى وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ « 2 » از مشيت خود خالى گردد ، و خواهش خداوند خود را ، بر خواهش خود مقدم

--> ( 2 ) - سوره انسان : 30 .